Verschenen in Deus ex Machina, Sint-Niklaas, 21^ste jaargang, nummer 1


YORKSHIRE DALES

Eenzaam land, al in dit kader wijde wereld.
Tegen voorzichtige bergen figureert klein vee.
Ochtend vervloeit in middag, als had het zin.

Donkere honden sluipen schuren binnen.
Onweer ontrolt: waakzame ooien plaatsen zich
voor al te dartel kroost. Bij bliksemflitsen

hun blikken schieten neerwaarts als reigerhalzen.

 
LES ALYSCAMPS

Nergens lijkt steen zo op zichzelf
als hier: langs de Via Aurelia tombe na
tombe het lot vermommend.

Met eindeloos geduld slijpen eeuwen
stilte groefjes in letters. Ingehouden adem
verbaast zich over de symmetrie van de dood.

Mijn handen zijn warmer dan marmer.

 
          Bert Bevers