verschenen in Tondelvonk, 5de jaargang, nummer 1, Ukkel, 2009

 

SEXTET

 

                                   Bij The Drift van Scott Walker

 

Afwijking

 

Herkenning van de eenzaat. Simpel drummende

naaste tikt op blikken trommels. Akkoorden slaan

terug. Zo klinkt mijn taal: laat maar kaal,

laat maar kaal. Je mag het slot best wegmoffelen.

Daar gaat hij weer vooruit op jacht naar kalmte.

 

Huil, waai, buig om, trek mij mee deze schoonte in,

Deze vreemdte. Leer mij er de regels van.

 

 

Vlaag

 

Weer scheur je duisternis gewoon kapot als was

ze een leeg chipszakje. Jaag aan die blazer. Tik

tegen ijzer, tegen vliedende ruitjes aan.

Het hoeft niet telkens van ochtend naar noen

en van licht naar donker te gaan. Het mag ook

 

van sirenes naar verlaten dokken, van wezen

met verdwenen adressen naar beukende holte.

 

 

Doorslag

 

Fluit naar struiken. Denk aan wat iets betekent

in een andere tuin. Blaas de moed kazoos maar

in en kalmte onder luiken, klappende aanwonenden

en aarzelende bakkers. Zo oogt een lentedag

met gierende winden, makkers. Zo ziet

 

een murmelende bekende bij trillende snaren

alom hoe het worden kan, hoe het worden kan.

 

 

Verlijering

 

Aan bloeden door vergieten moet je niet denken.

Te schenken valt er elders toch wel beter zeker.

Maanlicht hoor mij, maanlicht huiver, maanlicht

zuiver mij van waanzin. Maffe engel, galm van

weemoed de haven in als dat mag. Stomp lege

 

bootjes maar weg naar eerder geheugen, naar

vorig verblijven. Alles kan dichter, echt waar.


 

Strekking

 

Verwacht op trappen dalen en stijgen, geen

duren op gelijke hoogte. Treden door de jaren

heen uitgesleten, als het wachten op klanken

die nu pas bestaan. Dat is toereikend. Benul

hoeft niet gesuggereerd. Het is er laag na laag.

 

Wat was je lang weg verre vaderloze, klopper

op niets, azuren avonturier. Veel te lang.

 

 

Hoop

 

Hij moet toch van klokken weten, en van

vreemde buren met zeldzame namen in huis?

Doe op holle trommels late regen na, en

draai de slotjes maar om, de slotjes maar om:

ruisen van oude kastanjes voldoende erachter.

 

Van groen geen hinder. Ga van mij niet weg

beminde, verminder alstublieft uw liefde nooit.